Urban sadness

Sommige beelden spreken meer tot de verbeelding dan andere. Uiteraard is dat voor iedereen verschillend welke beelden dat zijn, maar als tekenaar ben ik daar altijd naar op zoek. 

Foto\’s, illustraties van andere tekenaars, patronen, films, ontwerpen, posters, noem het maar op, overal is inspiratie te vinden. Al langere tijd ben ik veel bezig met straatbeelden, omdat daar veel op te zien is. Een dergelijk beeld vertelt een verhaal en het is aan de aanschouwer om dat verhaal te bedenken.  Dat is een interessant gegeven. 

Filmbeelden
Vanuit die gedachte ben ik daar wat verder ingedoken. Valt daar meer uit te halen of een andere invulling of interpretatie? Het antwoord vond ik in films. Straatbeelden worden in films heel anders in beeld gebracht dan wanneer ik ze teken. Filmbeelden zijn wat meer zijdelings, niet alles komt geheel in beeld, shots zijn niet geposeerd en vormen een onderdeel van het verhaal, niet het gehele verhaal. Voor mij betekent dat de beelden die ik veelal in opdracht teken, te geposeerd, te gemaakt zijn en teveel willen vertellen. Er mag meer aan de verbeelding van de aanschouwer worden overgelaten. 

Slijterij
Maar hoe uit zich dat dan? Het onderstaande voorbeeld geeft een idee. Het beeld betreft een oude Amerikaanse slijterij. Het is mooi weer, een oude frisdrankautomaat staat buiten en een klassieke auto staat niet helemaal in beeld, beetje nonchalant. Het lijkt haast wel een kiekje. Is de bestuurder naar binnen gegaan om een fles drank te kopen, licht hij zijn roes in de auto uit te slapen? Wellicht is hij de slijterij overvallen. Het beeld kan vredig zijn, maar net zo goed dreigend. Bovendien is het een beeld dat we hier in Nederland niet snel tegenkomen, dit zie je alleen in films of op vakantie. 

\"\"

Urban sadness
Dergelijke beelden, uit het leven gegrepen, wellicht wat geromantiseerd, zijn zowel mooi als treurig. De kleuren zijn helder, kleurrijk, mooi weer en de omgeving oogt als uit een film of verre vakantie. Maar toch is het ook treurig, een troosteloze slijterij, betonnen parkeerplaats, afgebladderde reclame op de gevel en waarschijnlijk ergens buiten de stad tussen andere bedrijven en industrie. Niet een plek om heel lang te willen blijven. \’Urban sadness\’ noem ik dat. een beeld met een verhaal!

Deze plaat en anderen zijn te koop in een gelimiteerde oplage van 10 stuks. En er zullen er zeker nog meer volgen!

Koen.